Kızgın Şair Şiiri - Sadık Kocabaş

Dili zehir, gönlü nifak bürümüş,
Yolunu şaşıran azgın demektir.
Haramın izinde nefsi yürümüş,
Kendi kuyusunu kazmış demektir.

Halkın lokmasına gözünü diken,
Mazlumun bağına dikenler eken,
Zalimin önünde boynunu büken,
Mertlik defterinden bezmiş demektir.

Saray sofrasında karnını doyur,
Sonra da kalkıp da adaleti buyur,
Bu nasıl vicdandır, dünyaya duyur,
Ruhu karanlıkta gezmiş demektir.

Dün derviş görünen bugün bey olur,
Davası koltuksa her gün zay olur,
Yiğitlik dediğin kime pay olur?
Haktan kopan ozan bozmuş demektir.

Dünya malı için özünü satan,
Yetim feryadına kulağın tıkan,
Aslını unutup çamura batan,
Gevşek temelleri süzmüş demektir.

Zulmün karşısında sus pus olamam,
Haksızla bir olup tuzak kuramam,
Hakkı söylemezsem huzur bulamam,
Kalemsiz Şair çok kızmış demektir.