Kıyıda bekleyen eşik... Şiiri - Hasan Be ...

​Zaman, yaşlı bir atın soluğu gibi kesik,
Güneş, avucumuzda eriyen bir bakır külçesi...

Yarın, uykusundan uyanacak o devasa boşluk,
Eski bir kapının gıcırtısında saklıdır vuslat.

​Bilirsin,
Dağlar geceyi bir hırka gibi sırtına geçirir,
Sular, kendi sesinden korkup derine çekilir.
İşte öyle bir sükutun tam ortasındayız;
Arefe, alnımızdaki terin toprağa düşme hızıdır.

​Hangi kuşun kanadında taşınır bu ağır sessizlik?
Hangi rüzgar siler, aynalarda unutulmuş yüzümüzü?

Gök, binlerce gözle bakar şimdi avuçlarımıza,
Hüküm verildi,
Kelam bitti,
Gölge çekildi...
​Sadece bir sızı kalır geriye,
O hiç bitmeyen, o kabuğuna sığmayan bekleyiş.

Yarın;
Taşın çatladığı,
Tohumun uyandığı,
Ve insanın kendi kalbinde kaybolduğu o büyük sabahtır.
​Vakit yaklaşıyor...

Sırtımızdaki gökyüzünü yere bırakma vakti.
Kıyıda bekleyen o eşik,
Bizi bizden söküp almaya geliyor...

​Hasan Belek
17.02.2026 - Akçay