Mevsim kış, dünya soğuk, gök bulutlu,
Kuru dallar, yapraksız ağaçlar durur.
Kar altında toprak, doğanın uykusu,
Her yer sessiz, ama içimde fırtınalar kudurur.
Sonsuzluğun sınırlarında kaybolan,
Bir parça hayat arayan bir insanım ben.
Yalnızlığın ortasında çaresiz kalan,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta