İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
şiiriniz kısa ve öz
hatta zerrin özgürün yorumu tam yerinde
çalışmalarınızda başarılar dilerim
Kıskançlık, imrenme, özenme, gıpta, haset silsilesi içinde artan bir günah. Önce kendisine sonra başkalarına eziyet etmek isteyenlerin, korkuyu sevgiye dönüştüremeyenlerin, koşulu oldukları koşulların kırbacını özleyenlerin, çekim gücüne karşı koyamadıkları bir girdap.
Doğrular yüzyıllar önce söylenmiş oysa:
“Şeriatte bu senindir, bu benim. Tarikatte hem senindir, hem benim. Hakikatte ne senindir, ne benim.”
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta