Kışa elveda Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Ama işler kesat bu aralar
rüzgâr sert, dallar kırılgan
bir sessizlik çöker üstüme
adı konmamış bir hüzünle

Yollar uzar gözümde
adımlarım ağırlaşır
her köşe başında
kendime rastlarım yorgun

Ne kadar saklasam da içimde
bir sızı kalır derinde
gülüşlerim eksik biraz
bakışlarım dalgın şimdi

Yine de…
bir umut tutunur içime
ince bir dal misali
kırılmadan direnir

Der ki bana:
“Geçer bu da, sabret”
her kışın ardından
bir bahar saklıdır

Ve ben…
yeniden yürümeyi öğrenirim
yavaşça, sessizce
ama vazgeçmeden