Ruh bazen bir kış uykusuna yatmış toprak gibidir,
Üstünde karın beyaz ağırlığı, altında donmuş hayaller...
Ama unutma ki, en gür ormanlar o sessiz karların altında hazırlanır.
Acı, bir çekiçtir; kalbi döverek içindeki cevheri açığa çıkarır.
Kırılmak, ışığın içeri girmesi için açılan bir penceredir,
Ve insan, yaralarından sızan o sızıyla kendini tanımaya başlar.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta