Kırmızı kanatlı palyaço Şiiri - Kenan Taron

Yüzünde kireçten beyaz bir keder,
Gözlerinde sönmüş bayram mumları.
Herkes ondan bir kahkaha bekler,
Bilmezler sırtındaki saklı uçurumları.

Kırmızı kanatlı bir palyaço geçer geceden, Ayakkabıları kocaman, adımları ürkek.
Kanatları var ama uçamaz hüzünlerinden,
Kalbi kırık bir şarkı gibi titrek.

Oysa palyaço her gece biraz daha eksilecek, Sessizce yenilerek kendi yalnızlığından.

Işıklar sönünce dökülür boyası,
Yalnızlık başlar; sessiz ve derin.
Geriye kalır kanatlarının ince yarası,
Ve alkışlar içinde kaybolur palyaço...