Kirliliğe Veda Şiiri - Efsun Bkr

Zehirli bir sarmaşıktı ruhuma doladığın o arsız ellerin,
Gözyaşımı şerbet diye içen, o karanlık ve doymak bilmez nefsin.
Beni kendi uçurumunda, zorla tuttuğun o kuytu dehlizlerden,
Güneşi içerek çıkıyorum bugün; geçtim artık senin sahte devrinden.

Sapkın bir oyunun figüranı sanmıştın titreyen dizlerimi,
Bilmezdin ki; sustukça biriktirdim içimde sana olan nefretimi.
Beni ağlatmak senin en büyük zanaatındı, o kirli gururunla,
Şimdi o gözyaşlarında boğulma sırası sende, kal baş başa kuruntunla.

İstemediğim her şeyin üzerine bastım, çiğnedim o sahte mabetleri,
Geriye tek bir kırıntı bile bırakmıyorum, yakıyorum o köhnemiş saatleri.
Terk ediyorum bu enkazı; ne bir acı, ne bir pişmanlık, ne de bir seda...
Ruhumun özgürlük bayramıdır bu, senin o karanlık varlığına ebedi veda!