Zehirli bir sarmaşıktı ruhuma doladığın o arsız ellerin,
Gözyaşımı şerbet diye içen, o karanlık ve doymak bilmez nefsin.
Beni kendi uçurumunda, zorla tuttuğun o kuytu dehlizlerden,
Güneşi içerek çıkıyorum bugün; geçtim artık senin sahte devrinden.
Sapkın bir oyunun figüranı sanmıştın titreyen dizlerimi,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta