senin derdin bir deniz kadar büyük
sen o denizde boğulmak üzeresin
uzatmışsın elini tutacak birini arıyorsun
yaşadığın o acı geçmişi düşününce
dert denizine kendini bırakıyorsun
kendimi tozlu raflardaki bir kitap gibi görüyorum
ne yaşadığımı ne acılar çektiğimi bilsinler diye
birinin gelip beni okumasını bekliyorum
ben ise seni bekliyorum hep aynı yerde
hani bir ağaç vardı yanında çeşme
çok aradım bulamadım mutluluk nerede
sahildeki park da otururduk seninle
kızardık ya hani çabuk geçen zamana
dalgalar bir başka gelirdi yanımıza
yıldızlar sönerdi sen parlardın benim yanımda
seni bekliyorum ben hep aynı yerde
hani bir ağaç vardı birde çeşme
çok aradım bulamadım mutluluk nerede
şimdi aynı sahildeyim
deniz sen yoksun diye sanki bana küsmüş
dalgalar git dercesine sahile vuruyor
yıldızlar zaten hiç yoklar
sanki sensiz gecemi daha karanlık etmek için
işte böyle canım seni bekliyorum aynı yerde
hani bir ağaç vardı yanında çeşme
çok aradım bulamadım o mutluluk nerede
Kayıt Tarihi : 28.12.2009 19:11:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!