Kırkı ardımızda bıraktık

Kırkı ardımızda bıraktık,
Ömrün ellisine vardık;
Artık gönül, heves değil,
Hakikati arar.
Sen ruhunu katacaksan gel,
Ben sana bir ömürlük yol açayım.

Saçlarına düşen akları saklama,
Onlar geçen yılların değil,
Birlikte yaşanacak baharların nişanıdır.
Bir bakışında yüreğim mühürlensin,
Bir çayın buğusunda demlensin sevdamız;
Gönlün güzelse,
Dünya da güzel görünür bana.

Sen kâğıt ol, ben kalem olayım,
Her zerremi şiirine emanet edeyim.
Acılarını getir,
Ben sabırla sarayım yaralarını.
Çünkü Mevlânâ misali bilirim:
Aşk, insanı kendinden geçirip
Yârine değil, hakikate ulaştırır.
Sen gönülden gel;
Ben sana bir ömür değil,
Bir ömürden öte sevda olayım.