Kırküç dönüşsüz kapı geçtim,
Kırkdördüncü kapının önündeyim dim dik ayakta
Kapı çetin, her daim inatta
Aklım karışık gönlüm merakta
Ruhum çoktan eridi ırmak olmuş akmakta
Bulursa küçük meyiller kapı ardına sızmakta
Ayan olmuş çoğu, gizler tuzakta
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
