Dünyanın içine koydular beni
o gün anladım insanlık kıvrımlı bir acıyla eşit
ve benim dallarım doğduğumdan beri ısrarla eğik
Dünyanın içini oydular sonra
herkesin içinde bir oyuk düştükçe kalkıp ona yeniden düştük
Ben aklımı kuşlara verdim sonra
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta