Bin yıl geçti aradan sanki bin yıl
Çamları devirdim menekşeleri kopardım
Islak ve yorgun bir kavağa derdimi anlattım
Saçlarını rüzgâra ısmarladım uçurtmalar saldım gökyüzüne
İz bile bırakmadığın yolları tümseği andıran gidişlerini ve imkanın bağrımda nasıl alev aldığını izledim
Hayli zaman oldu ben bir rüyaya dalmışım
Bi baktım yelesinde bir rüzgâr bir atın
Bi baktım göğe uçuşan sonra derdine devrilen benim
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta