Kırılsın Kolların... Şiiri - Mecit Aktürk

Kanarken bağrımda açtığın yara
Gelip hatırımı sorma ne olur...
Ne yollarıma çık, ne beni ara
Artık bu kalbimi yorma ne olur...

Dağlandı yüreğim her gün közlerle
Perişan bıraktın senden izlerle
Zehire bulanmış acı sözlerle
Sol yanım üstüne vurma ne olur...

Özümü sunmuşken bir çiçek gibi
Ezerek çiğnedin, bir böcek gibi
Ağ ördün ömrüme, örümcek gibi
Yeter, daha tuzak, kurma ne olur...

Bu muydu giderken verdiğin ahit?
Neler çektiğime şu yollar şahit
Kalmadı tek sözüm, hiç bekleme, git
Karşımda gülerek durma ne olur...

Uğrunda ölmeye değmezmiş meğer
Sanma ki her aşk herşeye değer
Sevgiyle sarılmak böyleyse eğer
Kırılsın kolların, sarma ne olur...