Ayna!
Kimisi ona bakar da
Gösterdiği suretten gözünü alamaz,
Her şeyin tersine döndüğünü bilmeden
Hayranlıkla kendini izler.
Parlak yüzeyinde kaybolur suretler,
Güzelliğin cilasına tutulur da
Zamanın izlerini görmez olur gözler.
Kimisi de sırrını çözmeye uğraşır,
"Bu nasıl bir tılsımdır ki
Her bakan kendini ondan alamaz?"
Görünmeyen yüzünü arar durur,
Oysa ayna sadece verir,
Ama göstermesi gerekenden daha fazlasını değil.
Ya bir gün o ayna kırılırsa…
Baştakiler bunu düşünmeyip
Kırıkların arasından bakılabilecek bir yüz seçerler,
Tabii, bakacak yüzleri kaldıysa…
Ayna olmak gerek!
Öyle bir ayna ki
Hem karşısındakinin kalbini gösterebilen,
Hem kalbindekini karşısına yansıtabilen
04.04.2025
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 17.07.2026 12:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiiri yazmamda "Ayna" adlı eseriyle bana ilham veren Murat Kahraman Muradi ye teşekkür ediyorum.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!