Kırık Terazi Şiiri - Reşat Öztoprak

Sokaklarda yankılanan her ses bir çığlık aslında
Adalet dedikleri o terazi kırılmış en başında
Hırsızlar kol gezerken dürüstler hapis köşesinde
Yalanlar süslenmiş birer masal gibi her bir köşe başında

Politikacıların vaatleri cebinde koca bir boşluk
Halkın karnı aç ama onlarda bitmek bilmeyen bir hoşluk
Kravatlı beylerin imzasıyla yıkılır koca bir dünya
Gerçekler acıdır oysa seninki sadece bir rüya

Ekmek kavgası veren babanın omzunda ağır bir yük
Sistem çarkları dönerken küçükler ezilir büyük hep büyük
Haram parayla kurulan o saraylar elbet bir gün çöker
Zulmün ateşi döner dolaşır yine kendi bağrını yakar

Meydanlarda verilen sözler rüzgarla uçar gider
Zenginin sofrasında ziyafet fakirin ömrü biter
Kanunlar sadece parası olana mı işler bu düzende
Vicdanlar sağır olmuş merhamet ise derin bir hüzünde

Yolsuzluk bir salgın gibi yayılmış damarlara kadar
Hangi kapıyı çalsan ardında koca bir yalan var
Gözlerini kapatma bu gidişat hepimizin sonu
Karanlık çöktüğünde kimse bulamaz doğru yolu

Hırsızın adı saygıdeğer olmuş namuslununki enayi
Dünya malı için satılmış ruhlar bitmez bu sanayi
Liyakat yerini sadakate bırakmış her bir makamda
Hak yemek sıradanlaşmış artık o kirli sofralarda

Gelecek nesillerin borcu bugünden yazılmış deftere
Umutlar tükenmiş sığmaz olmuş artık bu keder yere
Adalet mülkün temeliydi şimdi kimin temeli belli değil
Sessiz kalmak suçtur sessiz kalan biz'den değil