Yine yürürüm kendi içimde,
her adımda biraz daha büyür,
hafif bir sızıyla
kırıldığım yerlerden sızan ışıklar.
Hayat, eksilen yerlerimizden tamamlar bizi,
öğretir sabretmenin gizli yanını;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta