Kırık Dökük Düşler Şiiri - Sinan Bayram

Şu yaşamak bizi öldürüyor,
Adım adım, sessiz ve derinden.
Her nefeste bir parça eksiliyoruz,
Dünyanın ağır, tozlu yükünden.

Gözlerimizde yorgun bir şafak,
Avuçlarımızda kırık dökük düşler.
Zaman, kalbimizi kemiren bir kurt,
Bize sormadan, bildiğince işler.

Koşuyoruz hiç varmayacakmış gibi,
Gölgesiz yollarda, sağır kalabalıkta.
Ruhumuzu bir vitrine asmışız,
Eksiliyoruz her yeni aydınlıkta.

Gülüşlerimiz bile biraz yaralı,
Sözlerimizde hep bir veda tadı.
Yaşamak dedikleri bu tatlı zehir,
Yavaş yavaş siliyor her bir adı.

Bir çiçek gibi güneşe dönerken yüzü,
Köklerimizden çürüyoruz içten içe.
Ölmek değil korkutan aslında bizi,
Tükenmek böyle, sessizce ve hiçe.

Sinan Bayram