Kırık bir ayna Şiiri - Zeynep Yiğit

Yansımasını izleyen bir kadın,
Kalbi kanıyan Sesiz bir kadın,

Karşısında ki ayna paramparça,
Buna rağmen her bir parçasında
yansımasını görüyor o kadın,
Ayna paramparça tıpkı kalbi gibi,

Halbuki kadın bir kelebeğin mutluluğunu taşırdı kalbinde,
Ama şimdi o kelebek çırpındıkça kadın'ın kalbi parçalanıyor.
Sanki her kanat çırpışı yeni bir son gibi,

Sanki kanat çırpsa eskisi gibi neşeli kız çocuğu
olan o yanı geri gelecek,
Ama gelmiyor aksine kör bir kuyuda kayboluyor,
O küçük kız çocuğundan geriye kalan ise
paramparça bir kadın.

Bir ayna paramparça geriye sadece kırıklardan yansımalar,
Keşke yapıştırıcı ile eski haline dönse,
Keşke telafisi olsa kırıklar onarılsa.

Ne kırıklar onarılır ne de kör kuyuya atlayan kız çocuğu bulunur,
Geride her kanat çırpınışıyla kanadını yaralar içinde bırakan bir kelebek kalır,