Sonbaharın son demleri olurken,
Gönlümde estirdin hazan rüzgarı.
Mihricandan karakışa girerken,
Döktün yaprağımı, kırdın dallarım.
Savrulan umutlar küle dönerken,
Gonca güllerimiz bir bir solarken,
Seninle mutlu, günler dilerken,
Yıktın hayallerim, kırdın dallarım.
Elimde kalanla, mutluydu özüm
Sessiz çığlıklarla doludur sözüm,
Bir zaman gülerdi, şen idi yüzüm,
Soldurdun yüzümü, kırdın dallarım.
Elveda dedin ya, çöktü geceler,
Sensizlik içimi çığ gibi deler.
Kırık hikâyemde sessiz heceler,
Lal ettin dilimi, kırdın dallarım.
Mustafa UÇAR. 25.11.2025
Kayıt Tarihi : 24.06.2026 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!