Üzerimizde toplanan
Kara bulutlar dağılsa artık.
Usandık bıktık daraldık
Yıkık duvarlar altında,
Kardeşin kardeşe küstüğü topraklarda
Bombaların gölgesinde büyüyor çocuklar,
Her yüzde bir hüzün görüyorum.
Biliyorum, bu iş istemekle olmaz.
Önce, sıradan insanı umut elçisine çeviren
Sihirli görevin yüreğime inmesi,
Beyaz bir atın beni seçmesi gerek.
O zaman heybemi umutla doldururum
Köy köy, şehir şehir dolaşırım
İnsanlara umut etmeyi hatırlatırım,
Heybemden bedava umut dağıtırım
Karanlığa uzanan gizli bir eldir umut ...
Orhan Gülaçar
Kayıt Tarihi : 5.01.2017 01:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!