Kir, Pasa Çıktı Şiiri - Hüseyin Özçelik

Yaylıma salınan at gebe imiş
Zamanla doğan tay kısrak çıktı
Sıpası anasına benzer derken
Emdiği süt kir, pasak çıktı

Çayıra vurunca sesi değişti
Halı bozuldu neyin nesi değişti
Hilal yerine haç döşü değişti
Belli ki sevda hep yasak çıktı

Boynuna yular tasma taktılar
Yallayıp çullayıp seyre baktılar
Yemini önüne bol bıraktılar
At sandım babası tam eşşek çıktı

Meslek edinmiş huy kanı bozuk
Varsa anlatacak say kanı bozuk
Cinsi cinsine çeker tay kanı bozuk
Ahırda yatmak bak döşek çıktı!

Velhasıl Hüseyin’im böyle bu işler
Adama yakışır yiğit duruşlar
Hiç de bitmez kahpe vuruşlar
Bağlı sandım hayvan ip gevşek çıktı