Karanlık bir sabaha uyandığımda anladim kimsesizliğimi
yalnızlıklarla sarili kollarım boştu
Kimsesizliğim çökmüştü üstüme,
İçimde esen fırtınalara inat avaz avaz susuyordum
Önce kanayan yaralarımı kendim sarmayı öğrendim
Sonra acılarla yoğrulmuş ruhumu avutmayi
Her geçen gün daha da sertleşti yüreğim
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta