Ben kurumaya yüz tutmuş kimsesiz bir ağacım.
Kesme beni; göğe son bir kez daha bakacağım.
Rüzgârın uğramadığı, kuşların konmadığı bir semtte,
Toprağım susuz, köklerim sessizliğe gömülü.
Bir zamanlar yeşildim; şimdi içimde sonbahar.
Gözyaşı dökmeyen bulutların altında
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta