Karanlığın içinden bir ses çağırıyor beni
adı yok, yüzü yok ama tanıyorum.
İnsan bazen kendi yalnızlığının ayak sesini bile seçer ya hani,
işte öyle bir ses…
ıslak bir gecenin taşına düşen gölge kadar sessiz
ve bir ömrün ağırlığını taşıyan kadar derin.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta