Karanlığın içinden bir ses çağırıyor beni
adı yok, yüzü yok ama tanıyorum.
İnsan bazen kendi yalnızlığının ayak sesini bile seçer ya hani,
işte öyle bir ses…
ıslak bir gecenin taşına düşen gölge kadar sessiz
ve bir ömrün ağırlığını taşıyan kadar derin.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta