Akşamlar gölgelerin tenhalığına düşüyor
Geceler sessizce uykulara hazırlanıyor
Kocaman bir ay doğuyor kızıllıkların arasından
Kimseler beni bilmiyor kimseler tanımıyor
Deniz kenarından gemiler köpük köpük geçiyor
Rıhtımdan sıra sıra güller dökülüyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta