Kimse Para Etmiyor Şiiri - Kasım Kobakçı

Cebimde param bitti,
Akıl başımdan gitti,
Var bunun da çaresi,
Karnım gördü can çekti.
*
İştahla yemek sende,
Kocaman göbek bende,
Baklavayı yutarken,
Ter damlar o ensende.
*
Tabaktaki kaz mıdır,
Tuzları pek az mıdır,
Koca tencere yedin,
Bu yaptığın naz mıdır.
*
Madem kasap değilsen,
Satırı bırak elden,
Bir garip danayım ben,
Beni ahırıma koy sen,
Hep böyle koşarsam ben,
Kendi derdine yan sen,
Yana yana döndürsen.
*
Borcum var dağlar kadar,
Ödenmez çağlar kadar,
Cüzdanım hep tamtakır,
Bağır sağırlar kadar,
Alacaklı kapıda,
Üşüşür sinek kadar.
*
Kapının kolu saptı,
Düğmeler pıt pıt attı,
Yuvarlanıp gidiyor,
Yine kantar sapıttı.
*
Vah benim sazan aklım,
Tuzağı yazan aklım,
Kuru ekmek yemezken,
Oltada gezen aklım.
*
Dolapta börek bitti,
Tavuk suyunu çekti,
Perhiz yapan halimden,
Dostlar usandı gitti.
*
Terzi kumaş yetmiyor,
Pantolonlar bitmiyor,
Şu boğazın uğruna,
Kimse para etmiyor.