Ben—
Her akşam saat on ikide,
Taksim Meydanı’nda
otuz yaşında bir kadınım.
Omuzlarımda günün ağırlığı;
adımlarım tetikte,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir şaire yakaşıcak duyarlılıkta bir şiir. kadın,travesti,genç kız, delikanlı,çingene,ampute olmak ne kadar zor bu ülkede. bu ülkede işçi olmakta çok zor işte tekel işçilerinin günlerdir çektiği acıya ortak olmuşsunuz duygularımıza tercüman olmuşsunuz ne kadar güzel bir yüreğiniz var tebrikler umut engin deniz. tebrikler.
ne kadar güzel bir şiir
hayran oldum
ilminizde ruhunuz kadar güzel
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta