Kimi ruhlar vardır Şiiri - Murat Ülkü

Kimi ruhlar vardır limanı olmaz,
Kendi deryasında yüzer giderler.
Dünya metaına gözleri dolmaz,
Özgürlük tahtında pazar kurarlar.

Yaradılış özü hürriyet saçar,
Engin gökyüzünde kanatsız uçar.
Bütün sınırlardan uzağa kaçar,
Hududu olmayan nice canlar var.

Zemine sığmayan haritasızlar,
Yola revan olmuş pusulasızlar.
Kalbinde bin yıllık hasret sızlar,
Hiçbir atlaslarda yoktur yerleri.

Sınırsız bir aşkın kulu olurlar,
Kendi özlerinde Hakk’ı bulurlar.
Bir garip sevdanın yeli olurlar,
Gönül sarayında hüküm sürerler.

Nice insanlarda ne iman kalmış,
Ne de vicdanında bir güman kalmış.
Ruhu kör eden bir duman kalmış,
Gözler mühürlenmiş, görmez gerçeği.

Kıymetli olsa da Hak nazarında,
Harcanır sevdalar toz huzurunda.
Nefisler can verir dünya narında,
Ukbâ payını da burda yer gider.

Vefayı sattılar bit pazarında,
Hüznün izi kaldı kalp duvarında.
Dostluk aranmıyor yarınlarında,
Eski hâtıralar şimdi yağar kar.

İnsanın insanla davası bitmez,
Gönülden gönüle dumanlar tütmez.
Sahte sevgilerin hükmü kâr etmez,
Yıkılır köprüler, solar bahçeler.

Vefasız olanın yolu eğridir,
Özünü yitirmiş dili ağrıdır.
Bu gidiş her cana birer çağrıdır,
Edep hırkasını giymek gerekmiş.

Garip Murat der ki deryaya daldık,
İnsanın halinden bir ibret aldık.
Hürriyet peşinde hep garip kaldık,
Asıl özgürlüğe ermek gerekmiş.