Kimene. Şiiri - Fehmi Tazegül

Bu dert beni yataklara düşürdü,
Hasret kaldım yeşilliğe çimene.
Haksızlık gönlümü yaktı kavurdu.
Hastayım ben ölüyorum kimene.

Kopardılar can çiçeğimi dalımdan.
Bir şeyler gelmez benim elimden.
Asla kimseler anlamadı halimden.
Susuz kalmış çöl oldum kimene.

Çakallara kalmıştır aslanların yeri.
Hapislere tıkılmıştır gönül erleri.
Bizi mezara gömüyorlar diri diri.
Fakirler yoksullar varsa kimene.

Fehmi.
Unutmuşuz bizler baharı seheri.
Hapisler olmuş yoldaşların yeri.
İnsanları yaktılar ülkede diri diri,
Ben bedel ödemişsem kimene.