Kime Kızayım Şiiri - Savaş Şahinoğlu

Yollarda bulamadığım dermanı
Sende buldum gerçekler
Öylesine acıydı ki
Beni sana getiren ayaklarım kan revan oldu
Her adımda biraz daha düştüm
Her izimde biraz daha sustum

Ama şimdi dönüp bakınca
Düşünüyorum
Seni bana yazmayanla
Karşıma çıkaran aynıysa
Kime kızayım

Yolu çizenin mi
Yoksa bütün yaralarına rağmen
Yürümekten vazgeçmeyen
Yüreğimin mi

Kime kızayım
Kime
Ben sana vardım

Kime kızayım
Kime
Bu yoldan sağ çıktın
Belki de
Hiç kimseye kızmamalıyım
Belki de sen tam yerindin

Kime kızayım
Kime
Ben sana vardım

Belki de hiç kimseye kızmamalıyım
Çünkü bazı yollar insanı bir yere değil
Tam da olması gereken insana götürür
Senin yüzünde dinlediğim suskunluk
Bende kapanmayan eski bir yarayı yutar
Ve ben sorup durdum geceye
Neden bu kadar çok kırıldım diye

Sonra sen geldin cevap gibi
Bir avuç sızıyla
Bir ömürlük eksikle

Kime kızayım
Kime
Ben sana vardım

Kime kızayım
Kime
Bu yoldan sağ çıktın
Belki de
Hiç kimseye kızmamalıyım
Belki de sen tam yerindin

Kime kızayım
Kime
Ben sana vardım

Ve ben
Bütün acılarıma rağmen
Sana vardığım için
O yolların hiçbirine pişman değilim
Düştüm, kalktım, yine yürüdüm
Kırıldım ama geri dönmedim
Çünkü bazen yara da yol olur
Bazen yolda insanı sana getirir

Kime kızayım
Kime
Ben sana vardım

Kime kızayım
Kime
Bu yoldan sağ çıktın
Belki de
Hiç kimseye kızmamalıyım
Belki de sen tam yerindin

Kime kızayım
Kime