Kim öle, kim kala Şiiri - Hatice Ak

düşünsene ne çok emek vermiştik bu sevgiye
en masumâne duygularımızdı paylaştıklarımız seninle
hani olur ya, belki kayıp zamanların telafisi olur sandım
gel gör ki yine yandım, yine yanıldım

​bir çoban ateşi yakıp sahilde, yakamozları izleyecek
ehlikeyif yengeçlere gülecektik...
ve etrafımızda uçuşan ateşböceklerini
koruyacaktık kavrulmasınlar diye ateşten

​sen çalı çırpı toplayacaktın etraftan
ben ellerimi ısıtacaktım alazlarda
belki hafifçe yanacaktı ellerim ama ne gam
gülümseyecektik her göz göze geldikçe

sevgimizi gözlerimiz anlatacaktı birbirine
​hayal bu ya...
uzatsaydın ellerini mesela, tutmaz mıydım?
sevdiğini söylesen, duymaz mıydım?
hep yanımda kal desen, kalmaz mıydım?

olmadı işte bak, olmayınca olmuyor demek...
​şimdi ben geç kalış nedenlerimizi sıralayacağım
sen henüz geç kalmamış olduğumuzu söyleyeceksin
ama içimde patlayan volkanları gel de bana sor

hatırlamıyorum ki ne zaman düşmüştü yüreğime bu kor
yaktıkça alevleri vurur gözlerime damla damla
bana nefes almak lüks olur, senin tebessümün karaborsa
​bu geç kalınmış yaşamların hikâyesinde

kavuşmak?
belki bir başka bahara, ona da çok var daha
eğer kısmet olacaksa bekleriz tüm baharları ama
kim öle, kim kala

​14 şubat 2012