Kim Dur Diyecek!!! Şiiri - Eray Yalçın

Bir çocuk gördüm, ruhu yaralı
Dünyası sessiz, bahtı karalı
Sevgiye muhtaç, şefkat arıyor
Yaralı kalbi her gün kanıyor

Bir genç tanıdım, elleri kanlı
Hayatı sönmüş, kalbi isyanlı
Yanlış yollarda harcanmış ömür
Gözleri farksız sönmüş bir kömür

Nereye gidiyor bu koca dünya?
Kabusa dönüştü her güzel rüya
Kim dur diyecek bu kötü gidişe?
Işık tutalım sönen güneşe

Dağılmış aile, dertli çocuklar
Çözüm bekliyor ıssız sokaklar
Yalnızlık sarmış dört bir yanını
Kimse duymaz ki feryatlarını

Yarınlar solgun, umutlar yorgun
Yürekler kırık, sesler hep durgun
Uyan ey insan, vaktin doluyor
Gelecek nesil elden gidiyor