Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Giderim oraya olursa nusret
Rahat edilir mi var iken hasret
Asırlardan beri biriken hasret
Kalbimi yakıyor Kıbrıs'a doğru.
İsmeti 'yim orda ne gördük neler
Şehitler vermişiz nice seneler
Ellerinde mendil yaşlı nineler
Gözyaşı döküyor Kıbrıs'a doğru.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta