Gözlerinde bir yangın, ellerimde buz saklı,
Sevgi gölünün dibine taş mı atmış aklı?
Geceyi örttük de yıldızlar utandı ince,
Yastıkta nefesin başka dudağa değince.
Kırık hayallerden zincir elimde o kalan,
Düşlerimde sen, gerçekteyse gölge ve duman.
Gecenin rengi siyah, umutlarım mor ışık,
Fırtınamda durmaz, kalbimin köprüsü yıkık.
Sevda dediğimiz masal kül olmuş elinde,
Sözlerin kibar yalan, ihanet var dilinde.
Rüzgârda savrulan yaprak gibi çaresizim,
İçimdeki fırtınayla yok oluyor izim.
Zaman benden bile vazgeçmiş gibi ağır akıyor,
Kara gözlerimden önce ruhumu kaplıyor.
Yaptığın hatanın bedeli sana kalacak,
O kıvırdığın kibar yalanın uyanacak.
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 11:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yalanın kibarı olur mu? oluyor işte.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!