Keşkeler'deki İhtimal'ler

Bazen düşünüyorum…
Belki de bazı aşklar yaşanmak için değil,kalpte saklanmak için vardır.
Çünkü bazı insanlar hayatımıza girmek için değil,hayalimizde kalmak için gelir.

Ben seni hiç tanımadım mesela…
Sesini uzun uzun dinlemedim,birlikte bir sokakta yürümedik,
bir kahvenin karşısında aynı sessizliği paylaşmadık.
Ama nedense , sanki bütün bunları bin kez yaşamışım gibi seviyorum seni.

Garip değil mi?
İnsan bazen hiç dokunmadığı birini özler.
Belki de bu yüzden sana hiçbir şey söylemiyorum.

Çünkü korkuyorum…
Ya seni tanırsam ve hayalimdeki kadın değilsen ?
Ya o gülüş benim düşündüğüm kadar derin değilse,
ya o bakış benim kurduğum anlamları taşımıyorsa?
Ya gerçek seni tanıdığım gün içimdeki bu büyük hikâye küçücük bir gerçeğe dönüşürse ?

O yüzden susuyorum
Çünkü bazı aşklar başlamadan bitmez.
Ama bazı aşklar başlarsa biter.
Benimki belki de tam ortasında duran bir şey…

Ne gerçek ne de tamamen hayal.
Bazen diyorum ki , git, anlat her şeyi.

“ Ben seni tanımadan sevdim ” Sonra düşünüyorum…
Ya o zaman seni tanımaya başlarsam?
Ve bir gün fark edersem benim âşık olduğum kadın sen değilmişsin diye…
İşte o gün seni değil , bu güzel hayali kaybetmekten korkuyorum.
Bu yüzden bazı geceler sadece içimden söylüyorum adını.
Kimse duymadan,sen bilmeden,
Belki de en güvenli yer kalbin içidir.

Çünkü bazı aşklar iki kişiyle değil,tek bir kalpte sonsuz kalır.

Bazen kendime soruyorum…
Ya bir gün gerçekten konuşursak ?
Ya bir gün aynı masada oturursak ?
ve ben senin gözlerinin içine bakarsam ?
Acaba o an içimde büyüttüğüm bütün cümleler yerini sıradan kelimelere mi bırakır ?
Çünkü bazı duygular uzaktan büyür, Yaklaştıkça küçülür.
Belki de bu yüzden seni uzakta seviyorum.
Çünkü mesafe , hayalin en iyi dostudur.Yaklaşmadıkça bozulmaz.

Bazen seni düşünüyorum…
bir gün biri sana benim sana baktığım gibi bakacak mı?
Seni ilk kez görüyormuş gibi değil,sanki yıllardır tanıyormuş gibi…
Sanki sen konuşmadan ne demek istediğini anlayacak gibi…

Ben yapamadım işte.
Belki cesaretim yoktu,belki zamanım,
belki de kalbim bu aşkın gerçek olmasına hazır değildi.
Çünkü gerçek olursa kaybetme ihtimali doğar.
Ama hayaller hiç kaybolmaz.
İnsan bazen hiç başlamayan bir şeyi , hiç bitmemesi için saklar.
Ben de seni tam orada saklıyorum işte.

Bir cümlenin içinde,bir düşüncenin ucunda,bir ihtimalin kenarında…
Belki hiç olmayacak bir şeyin en güzel hâlinde.

Ve biliyor musun…
Belki bir gün sen hiç bilmeden geçip gideceksin hayatımdan.
Ben yine bir köşede durup sessizce gülümseyeceğim.
Çünkü bazı insanlar hayatımıza girmek için değil,
içimizde bir hikâye olmak için gelir.
Ve bazen insan bir hikâyenin içinde hiç görünmeyen karakter olur.
Benimkisi de biraz öyle işte.
Sana söylemediğim ama içimde bin kez yaşadığım küçük hayaller var.

Mesela bazen düşünüyorum…
Keşke bir gün hiç planlamadan aynı sokağa çıksak.
Rüzgâr saçlarını dağıtsa ve sen onu düzeltirken ben seni ilk kez görüyormuş gibi kalsam.
Keşke bir gün aynı masada otursak , Hiç büyük şeyler konuşmasak…
hayat, gelecek, dünya falan değil.
Sadece çayın buharı yükselse ve sen gülünce ben o anın içinde biraz daha yaşamak istesem.
Bazen daha da ileri gidiyor hayalim.
Keşke diyorum , bir gün bana dönüp hiç beklemediğim bir anda “ iyi ki geldin ” desen.

Ben de o an hiçbir şiir yazmadan , sadece susarak mutlu olsam.
Ama sonra duruyorum.
Çünkü hayaller gerçek olma ihtimali doğduğu an kırılganlaşır.
O yüzden bazı hayalleri gerçek olmadan sevmek daha güvenlidir.
Mesela kimse bilmez ama...
ben seni en çok hiç yaşanmamış anılarda seviyorum...
Birlikte hiç gitmediğimiz yerlerde,
hiç çekilmemiş fotoğraflarda,hiç söylenmemiş cümlelerde…
Belki de bu yüzden sana bir şey söylemiyorum.
Çünkü bazı insanlar gerçek hayatta tanınır.
Ama bazıları sadece kalpte güzeldir.

Ve ben bazen korkuyorum…
Ya seni tanırsam ve içimdeki bu derin duygusıradan bir tanışmaya dönüşürse ?
İşte o zaman seni değil,
içimde büyüttüğüm o büyük “keşke”yi kaybederim.
Ve insan bazen bir duyguyu kaybetmemek için onu hiç başlatmaz.
Benim yaptığım da biraz bu.

Çünkü seni tanısam belki de hayatımın en güzel gerçeği olacaksın…

Ama ya olmazsan ?
Ya seni tanıdığım gün kalbimdeki o tarifsiz his sıradan bir tanışmaya dönüşürse ?
İşte o ihtimal bütün cesaretimi alıp götürüyor.
O yüzden seni en çok düşüncelerimde seviyorum.
Orada her şey daha sade, daha temiz, daha eksiksiz.

Mesela bazen hayal ediyorum…
Keşke bir gün uzun bir yürüyüşte yan yana olsak.
Konuşmak zorunda kalmasak.
Sadece aynı yöne bakıp aynı sessizliği paylaşsak.
Ve ben o sessizlikte şunu hissedebilsem
“ Evet , insan bazen tam doğru kişinin yanında hiçbir şey söylemeden de mutlu olabilir ”

Bir başka hayalim daha var…
Belki bir akşam gökyüzü yavaşça kararıyorken sen bir şey anlatıyor olsan.
Ben seni dinliyor gibi görünsem ama aslında içimden şunu geçirsem.
“ İşte bu an…hiç bitmesin ”
Ama bunların hepsi sadece bir düşüncenin içinde yaşayan küçük ihtimaller.
Sen bilmiyorsun , Belki hiçbir zaman bilmeyeceksin , Ama ben biliyorum…

İnsan bazen birine söyleyemediği duygularla büyür.
Ve bazen bir kalpte söylenmemiş bir aşk yıllarca sessizce yaşamaya devam eder.
Belki bir gün sen başka bir hayatın içinde yürürken ben seni uzaktan görürüm.

Hiçbir şey söylemem.
Sadece içimden çok sakin bir cümle geçer.
“Ben seni hiç tanımadım , ama galiba en çok seni sevdim ”
Ve belki de bu yüzden sana hiçbir zaman yaklaşmadım.
Çünkü bazı insanlar yanına gidince tanınır,
bazıları ise uzaktan sevildiği hâliyle kalmalıdır.
Ben seni hep o ilk gördüğüm anda bıraktım.
Ne bir adım ileri , ne bir cümle fazla.

Sanki kalbimin içinde zamanı durdurdum.
Belki bir gün sen başka bir hayatın içinde güleceksin,
başka birinin omzuna başını koyacaksın.
Ben bunu belki uzaktan göreceğim.
İçimde ince bir sızı olacak,ama yine de susacağım.
Çünkü bazı aşklar yanına gidince güzelleşmez , uzaktan sevildiği hâliyle kalır.

Ve ben seni tam da orada bıraktım...
Söylenmemiş bir cümlenin içinde,başlamamış bir hikâyenin kıyısında,bozulmamış bir hayalin ortasında.
Belki de bu yüzden hiç eskimedin...
Belki de bu yüzden hiç bitmedin.
Ve eğer bir gün biri bana sorarsa , Hayatında en çok kimi sevdin ?

Ben sadece içimden şu cümleyi fısıldayacağım...

“ Seni hiç kaybetmedim… çünkü sana hiç sahip olmadım ”
“ Ben seni hiç tanımadım…ama galiba en çok seni sevdim ”