Keşif Şiiri - Elif Azra Aydemir

Okyanus, bir engin bilinmezlikti.
Eskiden derin sulardan korkardım,
Derinliğin oluşturduğu karanlık beni içine çeker,
Bilinmezliğin yükü omuzlarıma çökerdi;

Bu yük öylesine güçlüydü ki
Arşimet utanırdı kendinden.
Bu yük öylesine korkuttu ki
Çıkmak isterdim en derinlerden...

Battıkça okyanusun altındaki yaşamı,
Kafamı kaldırdıkça güneşin parıldayışını görüyordum.
Güneş uzaktan, yaşam yakından güzeldi;
O yaşam, benim korkularımdı.

Dalmayı öğrendim korkularıma,
Dalmayı öğrendim içime.
Korkularımın yerini aldı keşfetmenin sessizliği;
Korkmuyordum artık korkularımdan.

Şimdi...
Eskiden kaçtığım okyanuslarda kaybolmak,
Aslında kendimi bulmak,
Kaçtığım tüm derinliklere sımsıkı sarılmak oldu.