Okyanus, bir engin bilinmezlikti.
Eskiden derin sulardan korkardım,
Derinliğin oluşturduğu karanlık beni içine çeker,
Bilinmezliğin yükü omuzlarıma çökerdi;
Bu yük öylesine güçlüydü ki
Arşimet utanırdı kendinden.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta