Ben köyümü sevdim.
Şehrin labirent gibi karışık cadde ve sokaklarına,
Değişmem köyümün sade, sessiz sokaklarını.
Ben köyümü sevdim.
Şehrin şaşalı parlayan, gecelerine, yollarına.
Değişmem köyümün, uzaktan görülen lambalarını.
Ben hiç doğum günümü kutlamadım ki.
Ne doğum günü pastası alacak kadar param oldu.
Ne yanan doğum günü mumlarını üfleyecek kadar nefesim.
Ne de doğum günümü kutlayacak müsait bir zamanım.
Ve! ! !
Ve doğum günümü kutlayacak hevesim...
Benim İşim Tamam Sen Kendine Bak
Çok günler yaşadım, çok insan gördüm,
Benim işim tamam, sen kendine bak.
İyi-kötü olan, bol ömür sürdüm,
Benim işim tamam, sen kendine bak.
BENİM ŞEHRİM
(Güneydoğulu Adıyaman’ım)
Uyandım yine bu sabah, Karatutun altında.
Her yanım sapasağlam, yarabbi çok şükür!
Sevincim sana, üzüntün bana.
Gülmesi sana, gözyaşı bana.
Mutluluk sana, kederin bana.
Kaderim oldun sen, alın yazısı bana
Gücün yetiyorsa çık, kalbimden hadi çıksana.
Madem ki çıkamazsın, öyleyse neden gülmezsin ki bana.
Bul da gel
İnan artık beni kandıramazsın.
Sevdiğim aşkın kanını bul da gel.
Kalbin nirengisine çıkamazsın.
Sevdiğim aşkın harına yan da gel.
BUNA İNAN
Bırakıp gidiyormusun beni, çok uzaklara,
Uzaklaştığın an dalarım, sessiz hıçkırıklara.
Seviştiğimiz o evde, o nar ağacının altında,
Uzaklara dalıp giden iki göz, inan ki sana ağlayacak.
Bakınca aynaya, bedenimizi görürüz ancak biz.
Düşünürsek eğer, uyuşmuş mu özümüzle sözümüz.
Bakmakla görülseydi, doğruyu arayan gözümüz.
Ateist olmazdı riyakar, satamazdı caka ile naz.
Olur olmaz söz eder, bihaber olmuştur yürek.
O yaz gecesi yine bekledim seni,
Geçtiğin yollara hanlar
Yaptırdım oturursun diye.
Çeşmeler yaptırdım
Soğuk suyundan içersin diye.
Küheylanlar hazırladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!