BİLMEM DAHA NE DEMELİ
(Ormanları Yakanlara)
Cennet dediğimiz ormana bakarlar
Asla çekinmeden kibritle yakarlar
Duymamak için de kulağın tıkarlar
Ölürsem, mezarımın başına gel.
Beyaz, kırmızı güllerle gel.
Kalmasın gözünde yaşlar, akıt da gel.
Bensiz yaşamaya alışmak zorundasın.
Öldüğümde, belki birkaç gün ağlarsın.
Yapılan uyarı ilke görülen lüzum üzerine şiirmin ayağı ve aynı zamanda ismi olan 'Toplanın Dostlar ' yrien Bir olun canlar diye değiştirmiş bulunmaktayım
Yine terör ölüm, ayrıldı canlar.
Bir hiçlik uğruna, döküldü kanlar.
Akıllardan gitmez, inan bu anlar.
Birlik zamanıdır, bir olun canlar.
Ben köyümü sevdim.
Şehrin labirent gibi karışık cadde ve sokaklarına,
Değişmem köyümün sade, sessiz sokaklarını.
Ben köyümü sevdim.
Şehrin şaşalı parlayan, gecelerine, yollarına.
Değişmem köyümün, uzaktan görülen lambalarını.
Ben hiç doğum günümü kutlamadım ki.
Ne doğum günü pastası alacak kadar param oldu.
Ne yanan doğum günü mumlarını üfleyecek kadar nefesim.
Ne de doğum günümü kutlayacak müsait bir zamanım.
Ve! ! !
Ve doğum günümü kutlayacak hevesim...
Benim İşim Tamam Sen Kendine Bak
Çok günler yaşadım, çok insan gördüm,
Benim işim tamam, sen kendine bak.
İyi-kötü olan, bol ömür sürdüm,
Benim işim tamam, sen kendine bak.
BENİM ŞEHRİM
(Güneydoğulu Adıyaman’ım)
Uyandım yine bu sabah, Karatutun altında.
Her yanım sapasağlam, yarabbi çok şükür!
Sevincim sana, üzüntün bana.
Gülmesi sana, gözyaşı bana.
Mutluluk sana, kederin bana.
Kaderim oldun sen, alın yazısı bana
Gücün yetiyorsa çık, kalbimden hadi çıksana.
Madem ki çıkamazsın, öyleyse neden gülmezsin ki bana.
Bul da gel
İnan artık beni kandıramazsın.
Sevdiğim aşkın kanını bul da gel.
Kalbin nirengisine çıkamazsın.
Sevdiğim aşkın harına yan da gel.
BUNA İNAN
Bırakıp gidiyormusun beni, çok uzaklara,
Uzaklaştığın an dalarım, sessiz hıçkırıklara.
Seviştiğimiz o evde, o nar ağacının altında,
Uzaklara dalıp giden iki göz, inan ki sana ağlayacak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!