Minarelerde okunacak, ebediyen ezanın sesi.
Okudu Bilal-ı Habeşi, hayran oldu dünyanın hepsi.
Hazreti Muhammed oldu, bu dünyanın en şereflisi.
Mekke ile Medine oldu, şehirlerin en yücesi.
İŞ T E D Ü N Y A - İ Ş T E İ N S A N - 4
(YAŞAM DESTANI)
4
....
(1) Deli mavi sevdalarla (2) şiir perilerim geldi.
Şiir sevgi saygı burda inan arayıp bulmuşum.
(3) Hüzün limanından uzak (4) gül kalpliler sanki seldi.
Şiir sevgi saygı burda inan arayıp bulmuşum.
(5) İstanbul rüzgarlarıyla (6) boğaz esintileri var.
Havada uçuşuyor yalnızlık.
Havada uçuşuyor yalnızlık.
Yalnızlığın bana karanlık zindandır.
Senin teninin kokusunu getiren
Bir deli poyrazdır esen.
Aşkı bu güne kadar, tarif eden olmadı.
Biliyorsan arkadaş, hadi söyle aşk nedir?
Tarif edenlerin de, yüreği hiç dolmadı.
Hep Ağlar da Ağlar
Gecenin koynunda yatar, tüm bencil duygular.
Benliğin yitirmiş sanki, hep ağlar da ağlar.
Ne Haldeyim So(r) ma, Ey Zalim Soma!
(Manisa Soma’da ki ölenlere ithaftır)
Mayıs’ın on üçü, sabaha karşı,
Kara haber verdin, ey zalim Soma!
Feryatlar yükseldi, ta arşa karşı
EY DÜNYA!
Çok şeyler yaşadım, dünya denen han’da,
Ey dünya nedir bu, senden çektiklerim!
Düşmanlık bir yanda, dostluklar bir yan’da,
Ey dünya nedir bu, senden çektiklerim!
Bilesin
Çıkacaksın merdivenlerden birer birer,
Yükselmek için kimseye minnet etmeyeceksin.
İneceksin merdivenlerden birer birer.
Dayanacaksın ameline, güvenilmez
Aşk dedik...
Sevda dedik...
Yüce millet için can verdik.
Bayrak dedik...
Namus dedik...
Cennet vatana kan verdik.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!