Gel Bir Can Olalım
Kararsa da senli dünyam, sana darılamam.
Senin yerine başkasın, vallahi koyamam.
Senden başka hiç kimseye, aşığım diyemem.
Atın bir kenara, kırgınlıkları.
İnan bu dünyaya, değmez be dostum.
Bırakın haline, dargınlıkları.
İnan ki dünyaya, değmez be dostum.
Yüreğin sevgiyle, dolsun her zaman.
Şu dünyayı gezip tozanlar için
Derdin bitmeyecek san ma be dostum!
Kurulu düzeni bozanlar için
Kötüye inanıp kan ma be dostum!
İzafî bir aşkın yanar harına
Beyazlar giymek büyük yürek ister
Sonsuz aşka günümü can belledim
Nemrut dağından Temmuzda kar ister
Gayrı cana canımı can belledim.
Çıktım Akdağ’dan temaşa eylerim
Nazlı yüreğime, taktım bir sayaç.
Gelen faturayı, haydi bir say-aç.
Sevgindir sevgili, derdime ilaç.
İnanır mısın can, virdime il-aç.
Gel diye, haber göndermişsin sılaya.
Gelemem ki kadınım....
Başım girmiş bir kere püsküllü belaya.
Ellerim bağlı...
Ayaklarım vurulmuş prangaya çözemiyorum
Unutun artık, unutun beni kadınım...
Köyüm
Sevdiğim köyüm var, dağ arasında.
Benim kıymetlimdir, geçemem ondan.
Hele bir zatı var, herkes yasında.
Benim bir tanemdir, kaçamam ondan.
Seven her yürekte, bir aslan yatar
Aşkı tatmak için, kul naçar olmuş
Çırpınıp dururken, derde dert katar
Aşkı tatmak için, kul naçar olmuş
Gözünde yaşlara, kimse koşmamış
NASIL UNUTURUM
Doğduğum o zümrüt yüksek tepeli köyü
Yaşadığım o mütevazi evi, odayı, pınarı.
Nasıl unuturum.
Sevdiklerimle yaşadıklarımı,
Vardım Nemrut Dağına, keklik avına.
Çıktın karşıma, ateş koydun şu cana.
Sorup sual ettim, Nemrut’ta yaşayana.
Varmak isterim, külfetin hepsi bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!