Kerâhattan Kerâmet Olmaz Şiiri - Ali Çel ...

KERÂHATTAN KERÂMET OLMAZ

İçin yanıyorsa, çıkmaz dumanı
Fırtınada gemi, arar limanı
Ayıralım, tane ile, samanı
Bilenle bilmeyen, elbet bir olmaz

Kimisinin gözü, doğuştan âmâ
Sözü tam söyleme, yeterli ima
Kalpte îmân varsa, nur olur sima
Gönül gözü ile, gören kör olmaz

Saman ateşinin, dumanı çoktur
Feri çabuk geçer, ısısı yoktur
Kışın yakacağı, şüphesiz kokdur(*)
Saman ateşinden, kesin kor olmaz

Her daim kutsaldır, alnının teri
Berekette gizli, helâlin sırrı
Dikkatlice harca, elde ki varı
Alın teri, hiç bir zaman kir olmaz

Ameli belirler, akıl ve mantık
Pekmez köpüğünden, olur mu katık
Mâkûl olunmazsa, olursun fıtık
Deli dolu, hiç kimseye yâr olmaz

Muhakkak bulunur, işin kolayı
İyicene, incelenir, olayı
Kuru kalabalık, câhil alayı
İş bilene, işi yapmak, zor olmaz

Her dem önemlidir, halkın efkârı
Halktan öne koyma, şahsî çıkarı
En büyük küfürdür, Hakkın inkârı
Fikir hür değilse, insan hür olmaz

(*):Kök kömürü