Ben aranızda yürüyorum, son kertesinde aşkın. Yoluma çıkan vazcayırıcıları iyi belledim, alnımdaki terin boylu boyunca uzandığı çizgileri ben, kelepir açık artırmalardan değil, fahiş etiketleriyle en yakınlarımdan falan satın aldım.
Bağbozumu gibi düşün, aslen bir Sağbozumu olan hayatı; bense Gündönümü olarak ele aldım, körlüğüm değildi bu benim, kaldı ki zaten ben bunu, geceyi arşınlarken yaptım!
Umuda yasladım hep merdivenin alt ayaklarını. Tekme de attılar, devrildi de merdiven, kırıldığı da oldu. Ama tanımadıklarından olsa gerek umuda hiç dokunmadılar, belki görmediler, ki bence anlamadılar ne olduğunu!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta