Katlanmak adına bazen gürleyip bazen hüzünlendim.
İnanıp ta sevgiye sere serpe net ve açık, kendi elim.
En lanetli sokaklar da bekçiler bilmezler bunu.
Düşünür daima benim boynumu bükersen ile başlayan.
Yaralarını iyileştirmek yerine harcar en yakınını.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta