Şimdi göstermesen de yüzünü tenhada mavilik.
Sıkışmış kalmış çoktan gitmiş gülümsememeleri.
Kızıla boyansın binalar, yoklar ortalıkta ağaçlar.
Ya da insan, hoyratın nede olsa daniskası.
Sıra bize geldi tüketiliyoruz bizler, az pahalar.
Bir sen kaldın Mira ama aldı seni uzaklar.
Evet biliyorum suçlusuyum, sen olmalıydın yanımda.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta