Gecenin karanlığı mı,
Yüreğimin rengi mi,
Korkuttu seni?
Bilemedim.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Burada kayıtlı olan En eski şiiriniz bu olmalı. Ama hala o kadar güncel ki... Kendini bulmak. aramak... o arayışta olmak hala. İnsanımızın derdi de bu değil mi?
Karanlığın gözü yok,
Yüreğimin dili yok,
Seninse...
Işığın yok.
ışıksız olmak ne kötü.
olsaydı zahir, yüreğin dillenmesine de gerek kalmayacaktı.
saygılarımla
Sevim YAKICI
Kendini bulamaz,çünkü ışığı yok, karanlıklarda kalmış.Ama yüreğinizin saf ve berrak rengiyle,güçlü ışığınızla sizi bulamıyorsa, aramasını bilmiyor....harika diziler Sayın Hocam...tam puan...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta