Ben seni yaralarınla sevmiştim,
çocuk yüreklim…
Bende yara olman için değil;
yaralarını sarabileyim diye.
Niye kirlettin beni,
kendinde?
Oysa ben beyazdım,
senin içinde gök mavisi…
Bir nefes kadar temiz,
bir gökyüzü kadar sana ait.
Şimdi her yanım karanlıkta;
siyah düştü gölgeme,
gecem çöktü üzerime.
Ben seni
yaralarınla sevmiştim.
Sen ise
kendi karanlığını
bana bıraktın.
Söylesene, nefesim…
İnsan kendini
bir başkasının içinde
nasıl öldürür?
Ve sen…
nasıl öldürdün kendini
bende?
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 07:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!