Kendine Yanarsın

Sokak lambaları gibi titrek dertlerim,
Gölgesi boyunu aşmış o sahte sevgilerin.
Hangi vitrinde sattın o süslü vaatleri?
tutmaz uzatsan artık o kirli elleri ellerim

​Bir kalp boşluk bıraktın masanın tam ortasında,
Yalanların boğulur bir gün kendi sofrasında.
Ben o yangından sağ çıktım,
küllerim duman duman,
Sen ise boğulacaksın
bir kaşık suyun hatırasında.

Adını anmam artık,
gönlümdekiyle yas tutarım,
Sana verdiğim emek, benden miras kalır.
Gittiğin yollar senin,
döndüğün durak yok olur yıkılır
sen kendine yanarsın
sırtımızdan yükü ancak toprak siler