Duruyorum kırık bir gönül kapısının
Eşiğinde
İçeri girsem kendime yabancı
Dışarda kalsam duygularıma yalancı
Tekrarlayan davranışların eseriyim
Beden mi yoksa ruh mu aç sana
Yüzdüğüm
Denizlerde sudan habersiz yaşarım
Başkalarına benzemeye çalışan ben
Kendimi tanıyamaz olmuşum
Herkesle bir olurken
Meğer kendime hep yabancı kalmışım
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 11:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli 22.01.2026
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!